نوع مقاله: گزارش

نویسندگان

1 هیئت علمی پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه شریف

2 دکترای سیاست گذاری علم و فناوری دانشگاه علم و صنعت و پژوهشگر پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف

چکیده

آموزش عالی با  150 میلیون دانشجو در سراسر جهان رشد چشمگیری پیدا کرده است و این رقم تا سال 2025 بیش از 260 میلیون نفر خواهد رسید. 2.5 میلیون نفر از این تعداد، دانشجویان بین­ المللی هستند که پیش ­بینی­ ها نشان می­ دهد این تعداد تا سال 2020 به هفت میلیون نفر خواهد رسید که مخارج آنها در حال حاضر 1.8 تریلیون دلار است و هر سال تقریبا 8 درصد رشد می­ یابد. با وجود افزایش گسترده در مقیاس، در خلق دروس، دوره ها و مدل­ های اولیه دانشگاه­ های آموزشی از جنگ جهانی اول تاکنون تغییری نکرده است و حول دوره­ های سه یا چهارساله، آزمون­ ها و تزهای متداول می­ چرخد. اگرچه امروزه دانشگاه­ ها با فناوری ها اشباع شده­ اند اما بسیاری از ابزارهای آنلاین برای یادگیری از دانشگاه های باز و موک ها گرفته تا ابزارهای تطبیق یادگیری، همچنان به جای در مرکز سیستم قرار گرفتن در حاشیه آن قراردارند. این مقاله بر روی یکی از روندهای مهم تغییر تمرکز کرده است. روندی که ما آن را مدل دانشگاه چالش محور می ­نامیم. این مدل­ ها توانمندی دانشجویان را با قرار دادن آن­ ها در مقابل مسائل و چالش ­های مشکلی که برای آن ها هیچ پاسخی از قبل وجود ندارد، توسعه می­ دهد. در عوض دانشجویان برای حل آن­ ها به رشته ­های بسیاری متوسل می­ شوند. آن­ها مجبور می­ شوند در تیم کار کنند، و با سازمان­ هایی که در بیرون از سیستم آموزش عالی هستند همکاری نمایند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

The challenge-driven university: how real-life problems can fuel learning

نویسندگان [English]

  • Ruhollah Hamidi Motlagh 1
  • Muhammad Esmaelzadeh 2

1 RISTIP

2 Ristip

چکیده [English]

Higher education globally is booming with 150 million students worldwide, projected to rise to over 260 million by 2025. 2.5 million are internationally mobile, a figure expected to rise to seven million by 2020 and expenditure is already some $1.8 trillion, and growing at roughly 8 per cent each year. Despite a vast increase in scale over the course of a generation the basic model of university education has not changed much since the second world war, and continue to centre around three or four year courses, lectures in lecture halls, reading lists, exams, dissertations and PhDs. Although universities are packed full of technologies, the many online tools for learning, from open universities and MOOCs to tools for adapting learning, remain on the margins of the system rather than at the centre. This paper focuses on one important strand of change: the rise of what we call ‘challenge-driven’ university models. These models develop students by putting them up against difficult problems and challenges for which there are no established answers. Instead students to draw on many disciplines to solve them; they have to work in teams; and they have to collaborate with organisations outside higher education.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Challenge-driven university