دانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری)
ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریفسیاست نامه علم و فناوری2476-722015220250723Factors Affecting the Sustainability of Scientific Elite Participation Networks in Science and Technology Policymaking in Iranعوامل مؤثر بر پایداری شبکه مشارکت نخبگان علمی در سیاستگذاری علم و فناوری در ایران52323880FAعلیفردوسی جهرمیدکترای مدیریت دولتی ؛ دانشگاه علامه طباطبائیداوودحسین پوردانشیار دانشکده مدیریت و حسابداری دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20241212Science and technology are changing and evolving at a faster rate in today's era. Therefore, it is necessary to make policies in this area with approaches and mechanisms that guarantee speed and agility. In addition, there is a need for the elites of this field to play an active role in policy making processes. The network mechanism is one of the efficient mechanisms that can be used to involve different groups more quickly in the policy making process. Among the challenges of scientific elite participation networks in science and technology policymaking in Iran is the sustainability of such networks. In this research, the factors affecting this sustainability have been discussed. To reach these factors based on an interpretive approach, thematic analysis method has been used. The required themes were obtained through semi-structured interviews with three groups: executive, scientific elite and the policy-making elite. Based on the analysis and findings of the research, 7 factors affecting the sustainability of these networks have been identified. The central factor in this context is the excitement and motivation of participation. This motivation is realized in the context of science and technology elites as the second factor. The correct architecture and structure of the network, economic independence, appropriate communication tools and mechanisms, and the existence of a secretariat are other factors that, while being considered by the context, affect excitement and motivation.علم و فناوری در عصر حاضر با سرعت بیشتری در حال تغییر و تحول است. از این رو نیاز است سیاستگذاری در این حوزه نیز با رویکردها و ساز و کارهایی که سرعت و چابکی را تضمین میکند انجام شود. علاوه بر این نیاز است نخبگان این حوزه در فرایندهای سیاستگذاری نقش فعالی داشته باشند. ساز و کار شبکه یکی از ساز و کارهای کارآمدی است که با استفاده از آن میتوان گروههای مختلف را با سرعت بیشتری در فرایند سیاستگذاری مشارکت داد. از جمله چالشهای شبکه مشارکت نخبگان علمی در سیاستگذاری علم و فناوری در ایران پایداری آن میباشد. در این پژوهش به عوامل مؤثر بر این پایداری پرداخته شده است. برای رسیدن به این عوامل مبتنی بر رویکرد تفسیری از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. مضامین مورد نیاز از طریق مصاحبههای نیمهساختار یافته با سه گروه مجری، نخبه علمی و نخبه سیاستگذاری به دست آمده است. مبتنی بر تحلیلها و یافتههای پژوهش 7 عامل مؤثر بر پایداری این شبکهها شناسایی شدهاند. عامل محوری در این زمینه هیجان و انگیزش مشارکت میباشد. این انگیزش در بافتار نخبگی علم و فناوری به عنوان عامل دوم محقق میشود. معماری و ساختار صحیح شبکه، استقلال اقتصادی، ابزارها و ساز و کارهای ارتباطی مناسب، و وجود دبیرخانه سایر عواملی هستند که ضمن در نظر گرفتن از بافتار بر هیجان و انگیزش تأثیر میگذارند.https://stpl.ristip.sharif.ir/article_23880_0413a741571b1ba1890ee3ab278cd982.pdfدانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری)
ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریفسیاست نامه علم و فناوری2476-722015220250802The Vicious Cycle of Symbolic Research and Development in Iran: A Case Study of State-Owned Companiesچرخه معیوب تحقیق و توسعه نمادین در ایران: مطالعه موردی شرکتهای با مالکیت دولتی244823935FAعلیباباییعضو هیئت علمی پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه شریفسیدرضامیرنظامیدانشیار، پژوهشکده سیاست گذاری دانشگاه صنعتی شریفJournal Article20250507The aim of this qualitative research is to analyze the seemingly invisible feedback loop among "financial rent stemming from energy subsidies," "controlling bureaucracy," and a "venture capital void" in Iran's state-owned companies. This cycle is largely overlooked by the linear literature on "technology realization through financial support." The prevalent notion, rooted in paradigms such as "strategic technology projects based on subsidized budgets" and the "Triple Helix model of government, industry, and academia," implicitly assumes innovation growth through cheap financial injections or legal mandates. However, the findings of this study reveal hidden causal loops behind this facade that, if not understood systemically, steer innovation towards bureaucracy and rent-seeking. This research clarifies three fundamental gaps in the dominant literature: First, it overlooks the behavioral mechanism resulting from financial rent, which diminishes motivation for market-driven research and increases inclination towards low-risk projects. Second, it reduces administrative bureaucracy to a ceremonial variable, without explaining its connection to venture capital failure. And third, it neglects the venture capital void or reduces it to an external variable. In contrast, this qualitative study, by integrating interview data and Gioia methodology for coding, proposes a "feedback framework" that interlinks financial rent, administrative bureaucracy, and the venture capital void within a synergistic cycle. This cycle demonstrates that rent reinforces bureaucracy, drives away venture capital, and the absence of venture capital, in turn, makes government rent the sole financing option, ultimately leading to "symbolic R&D and closed innovation." Relying on Gioia's approach and analyzing semi-structured interviews with senior managers of state-owned companies, sixteen explanatory themes were extracted across three institutional, interactive, and technological axes. The research findings indicate that rent-seeking R&D is a behavioral-structural phenomenon that leads to superficial R&D.این پژوهش با هدف تحلیل عمیق و جامع چرخة بازخوردیِ بهظاهر نامرئی و پیچیدهای که میان «رانت مالی ناشی از یارانة انرژی»، «بروکراسی کنترلگر» و «خلأ سرمایه جسورانه» در بستر شرکتهای دارای مالکیت دولتی در ایران شکل گرفته، انجام شده است. این چرخه، که در بسیاری از الگوهای خطی سیاستگذاری نوآوری و پارادایمهای سنتی همچون «پروژههای فناورانه با بودجة یارانهای» و مدل «مارپیچ سهگانه دولت، صنعت و دانشگاه» معمولاً نادیده انگاشته میشود، موضوع اصلی بررسی این مطالعه است. این رویکردهای رایج، اغلب رشد نوآوری را با اتکا صرف به تزریق وجوه ارزان یا تحمیل الزامات قانونی امری بدیهی فرض میکنند. بر این اساس، این پژوهش به دنبال آشکار ساختن و پرداختن به سه خلأ اساسی در ادبیات موجود است: نخست، عدم توجه کافی به سازوکارهای رفتاری ناشی از رانت مالی و تأثیر آن بر کاهش انگیزه برای پژوهشهای بازارمحور و افزایش تمایل به سمت پروژههای کمریسک؛ دوم، تقلیل بروکراسی اداری به یک متغیر صرفاً تشریفاتی، بدون تبیین ارتباطات پیچیده و عمیق آن با چالشها و شکستهای سرمایهگذاری خطرپذیر در اکوسیستم نوآوری؛ و سوم، غفلت یا سادهسازی خلأ سرمایه جسورانه و تقلیل آن به یک متغیر بیرونی و غیرمرتبط با دینامیکهای داخلی سیستم. این مطالعه از منظر روشی، در یک چارچوب کیفی و با بهرهگیری از دادههای مصاحبهای و تحلیل کدگذاری نظاممند بر اساس الگوی جیویا، یک «چارچوب بازخوردی» مفهومی ارائه میشود. این چارچوب تلاش میکند تا سه متغیر کلیدی رانت مالی، بروکراسی اداری و خلأ سرمایه خطرپذیر را نه به صورت مجزا، بلکه در قالب یک چرخهای همافزا و خودتقویتکننده به یکدیگر پیوند زند. این چارچوب نظری بر تلفیق سازوکارهای رفتاری و ساختاری در زمینه تأمین مالی نوآوری در بخش عمومی مبتنی است و هدف آن تبیین روابط علی میان متغیرهای مذکور در قالب یک چرخه بازخوردی یکپارچه و دینامیک است.https://stpl.ristip.sharif.ir/article_23935_2055a1b957c8ee955d958774d20e992c.pdfدانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری)
ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریفسیاست نامه علم و فناوری2476-722015220250723Designing a Framework of Key Skills for Technology Entrepreneurs in Technological Environmentsطراحی چارچوب مهارتهای کلیدی کارآفرینان فناور در محیطهای فناورانه497623936FAآزادهسلیمانی نژادگروه مدیریت بازرگانی و کسب و کار، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه تهران، ایرانسید رضاحجازیگروه کارآفرینی فناورانه، دانشکده کارآفرینی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحسنزارعی متینگروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشکدگان فارابی، دانشگاه تهران، ایرانسید محمدمقیمیگروه خط مشی و اداره امور عمومی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایرانحمیدرضایزدانیگروه آموزشی رهبری و سرمایه انسانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران، تهران، ایرانJournal Article20241228With the increasing complexity of technological environments and the critical importance of effective policymaking to support technology entrepreneurs, identifying and developing their key skills has become one of the primary priorities in fostering innovation, enhancing competitiveness, and creating a suitable platform for the growth and development of technological businesses. Technology entrepreneurs, leveraging their unique skills in identifying innovative opportunities, advancing cutting-edge technologies, and commercializing technological ideas, play a vital role in driving innovation and technological development. This study aims to design a comprehensive framework for the key skills of technology entrepreneurs and analyze their needs for success in technological environments. Employing qualitative content analysis and a systematic review of scientific resources from 2015 to 2024, the identified skills are categorized into three main domains: managerial, business, and technological. Managerial skills include project management, operations management, human capital management, financial management, risk management, strategic management, and innovation management. Business skills encompass opportunity identification, feasibility analysis, business model development, product development, marketing and sales, fundraising, customer relations, networking, and branding. Technological skills include researching technologies, mastering relevant technologies, implementing technologies, and developing technologies. This study also highlights the importance of aligning skills with the changing demands of technological environments. The proposed framework can serve as a foundation for designing targeted training programs, developing assessment tools, and formulating supportive policies. In addition to enhancing the skills of technology entrepreneurs, this framework paves the way for their success in innovative and dynamic environments, facilitating the growth of technological entrepreneurship, technological development, and effective exploitation of business opportunities across various domains.با پیچیدگیهای روزافزون محیطهای فناورانه و اهمیت سیاستگذاری مؤثر در حمایت از کارآفرینان فناور، شناسایی و توسعه مهارتهای کلیدی این گروه به یکی از اولویتهای اصلی در پیشبرد نوآوری، تقویت رقابتپذیری و ایجاد بستر مناسب برای رشد و توسعه کسبوکارهای فناورانه تبدیل شده است.کارآفرینان فناور، با بهرهمندی از مهارتهای خاص در شناسایی فرصتهای نوآورانه، توسعه فناوریهای پیشرفته و تجاریسازی ایدههای فناورانه، نقشی اساسی در پیشبرد نوآوری و توسعه فناوری ایفا میکنند. این پژوهش با هدف طراحی چارچوبی جامع برای مهارتهای کلیدی کارآفرینان فناور و تحلیل نیازهای آنها برای موفقیت در محیطهای فناورانه انجام شد. در این پژوهش، از روش تحلیل محتوای کیفی و مرور نظاممند منابع علمی بین سالهای 2015 تا 2024 استفاده شد و مهارتها در سه حوزه اصلی شامل مدیریتی، کسبوکار و فناوری دستهبندی گردید. مهارتهای مدیریتی شامل مدیریت پروژه، مدیریت عملیات، مدیریت سرمایه انسانی، مدیریت مالی، مدیریت ریسک، مدیریت استراتژیک و مدیریت نوآوری است. مهارتهای کسبوکار شامل شناسایی فرصتها، امکانسنجی، تدوین مدل کسبوکار، توسعه محصول، بازاریابی و فروش، جذب سرمایه، ارتباط با مشتری، شبکهسازی و برندسازی میشود. مهارتهای فناوری نیز شامل تحقیق درباره فناوریها، تسلط بر فناوریهای مرتبط، پیادهسازی فناوری و توسعه فناوری است. این پژوهش همچنین بر اهمیت انطباق مهارتها با نیازهای متغیر محیطهای فناورانه تأکید دارد. چارچوب ارائهشده میتواند مبنایی برای طراحی برنامههای آموزشی هدفمند، توسعه ابزارهای ارزیابی و سیاستهای حمایتی فراهم کند. این چارچوب، علاوه بر ارتقای مهارتهای کارآفرینان فناور، زمینهساز موفقیت آنها در محیطهای نوآورانه و پویا بوده و میتواند راهگشای رشد کارآفرینی فناورانه، توسعه فناوری و بهرهبرداری مؤثر از فرصتهای کسبوکار در عرصههای مختلف باشد.https://stpl.ristip.sharif.ir/article_23936_1673a96152887582e015877f50c87525.pdfدانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری)
ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریفسیاست نامه علم و فناوری2476-722015220250723An Analysis of Foreign Direct Investment Policies in China: Implications for Technological Capability Developmentبررسی سیاستهای سرمایهگذاری مستقیم خارجی در چین با هدف توسعه توانمندیهای فناورانه779523907FAمحمدصادقصارمیاستادیار پژوهشکده مطالعات فناوریکیارشفرتاشپژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری، دانشگاه شهید بهشتیمحمدعظیم زاده آرانیپژوهشگاه نیروJournal Article20250427Today, many advanced technologies are monopolized by multinational corporations. Nevertheless, some countries have successfully leveraged foreign direct investment (FDI) to enhance their technological capabilities. This study aims to examine China’s policies in utilizing FDI for the development of its technological capacity. The research adopts a historical case study approach, drawing data from various sources including academic articles and reports from international databases such as the World Bank, Google Scholar, and Scopus. The study analyzes China’s political and economic transformations across four key time periods: the pre-reform era (before 1979), the initial reform period (1979–1991), the era of major transformation (1992–2001), and the period of accession to the World Trade Organization (2001–2008). The findings indicate that China’s FDI policy evolved through multiple stages. Initially, China embraced open-door policies and attracted foreign investment in labor-intensive assembly industries to build foundational technological infrastructure. In subsequent phases, China imposed conditions on foreign companies to facilitate the transfer of advanced technologies, particularly in sectors such as electronics and information technology. One of China’s major successes in this context was the establishment and expansion of Special Economic Zones (SEZs) and technology clusters, which served as critical instruments for attracting investment and fostering innovation.امروزه بسیاری از فناوریها در انحصار شرکتهای چندملیتی قرار دارند، با این حال برخی کشورها توانستهاند از طریق جذب سرمایهگذاری مستقیم خارجی به توسعه توانمندیهای فناورانه خود دست یابند. هدف این تحقیق بررسی سیاستهای چین در بهرهگیری از سرمایهگذاری مستقیم خارجی جهت ارتقاء توانمندی فناورانه است. این مطالعه از روش مطالعه موردی تاریخنگارانه استفاده کرده است. دادهها از منابع مختلف شامل مقالات و گزارشهای پایگاههای علمی بینالمللی نظیر بانک جهانی، گوگل اسکالر و اسکوپوس جمعآوری شد. این پژوهش به تحلیل تحولات سیاسی و اقتصادی چین در طول بازه زمانی 1979 تا 2008، در قالب چهار دوره زمانی کلیدی، پیش از اصلاحات (قبل از 1979)، دوره آغاز اصلاحات (1979-1991)، دوران تحولات گسترده (1992-2001) و دوره پیوستن به سازمان تجارت جهانی (2001-2008) پرداخته است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که سیاستهای چین در این زمینه در چندین مرحله شکل گرفته است. در ابتدا، چین با پذیرش سیاستهای باز و جذب سرمایهگذاریهای خارجی در صنعت مونتاژ، توانست زیرساختهای اولیه فناوری را توسعه دهد. در مراحل بعدی، چین با هدف انتقال فناوریهای پیشرفته، بهویژه در زمینههایی چون الکترونیک و فناوری اطلاعات، شرایطی را فراهم کرد تا شرکتهای خارجی ملزم به انتقال فناوریهای خود به بازار چین شوند. همچنین، یکی از موفقیتهای چین در این زمینه، ایجاد و گسترش مناطق ویژه اقتصادی و خوشههای فناوری بوده است که به عنوان ابزارهایی برای جذب سرمایهگذاری و نوآوری به کار گرفته شدند.https://stpl.ristip.sharif.ir/article_23907_252c6ac7e27260b6e3c09f6b0786e27a.pdfدانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری)
ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریفسیاست نامه علم و فناوری2476-722015220250723A Review of Layered Models of Cyberspace and and Proposal of a New Modelمروری بر مدلهای لایهبندی فضای سایبری و پیشنهاد یک مدل جدید9611423826FAاحسانخوشحال پورکارشناس ارشد مهندسی فناوری اطلاعات-امنیت اطلاعات، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، تهران0009-0008-1624-7012Journal Article20241109In today's world, cyberspace has become an integral part of human life, fulfilling many of humanity's needs through the various capabilities provided by this technology. This technological transformation, while offering advantages such as speed, simplicity, and accuracy in delivering diverse services to users, has also posed challenges for governments. One of the most critical requirements for effective management of cyberspace is the understanding of its various components and how they interconnect. This understanding can only be achieved by simplifying and constraining cyberspace within a model. A layered model typically represents the constituent components in a vertical structure as interdependent layers. The aim of this paper is to provide a narrative review of the layered models proposed for cyberspace in order to identify a comprehensive and easily understandable model for managing and governing cyberspace. For this purpose, a search of reputable online databases yielded 57 papers or books, which were studied, and 19 unique layered models were identified. The identified layered models were categorized into four groups, and the models have been compared based on the coverage of cyberspace components and the level of overlap between the layers of different models. The results of this research indicate that the existing layered models are not sufficiently comprehensive to provide effective management of cyberspace, and the proposed new model could fill this gap.امروزه فضای سایبری به جزئی جداییناپذیر از زندگی بشر تبدیل شده است و بسیاری از نیازمندیهای زندگی بشر در قالب امکانات مختلفی که این فناوری فراهم میآورد، تامین میگردد. این تحول فناورانه در عین محاسن و مزایایی نظیر سرعت، سادگی و دقت در ارائهی خدمات مختلف به کاربران، مسایلی را نیز متوجه حاکمیت ها نموده است. از مهمترین لوازم مدیریت موثر فضای سایبری، درک اجزای مختلف فضای سایبری و چگونگی ترکیب آنها در کنار یکدیگر است که این مهم جز با سادهسازی و محدود نمودن فضای سایبری در قالب یک مدل قابل حصول نیست. یک مدل لایهبندی، اجزای تشکیلدهنده را عموما در ساختاری عمودی و به صورت لایههایی وابسته به یکدیگر نشان میدهد. هدف این مقاله، مروری روایی بر مدلهای لایهبندی ارائه شده برای فضای سایبری به منظور شناسایی مدلی جامع و سادهفهم برای مدیریت و حاکمیت فضای سایبری است. بدین منظور با جستجو در پایگاههای معتبر برخط، 57 مقاله یا کتاب یافت شده و مورد مطالعه قرار گرفته است و 19 مدل لایهبندی منحصربهفرد شناسایی گردیده است. مدلهای لایهبندی شناسایی شده و در 4 دسته، دستهبندی گردیدهاند و مقایسهی مدلها براساس میزان پوشش مولفههای فضای سایبری و نیز سطح همپوشانی لایههای مدلهای مختلف با یکدیگر صورت پذیرفته است. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که مدلهای لایهبندی موجود از جامعیت کافی برای مدیریت موثر فضای سایبری برخوردار نیستند و مدل جدید پیشنهادی می تواند این خلا را مرتفع نماید.https://stpl.ristip.sharif.ir/article_23826_982f1d41fa89c5d1d752e893dcb422dc.pdfدانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری)
ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریفسیاست نامه علم و فناوری2476-722015220250723Step-by-step guide to systematic reviews and meta-analysesراهنمای گامبهگام مرور نظاممند و فراتحلیل11513423916FAامیررضاصدری خواهدانشجوی دکتری مدیریت فناوری اطلاعات، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرسسید سپهرقاضی نوریاستاد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرسJournal Article20250425مرورهای نظاممند و فراتحلیلها نقش مهمی در توسعه نظریهها و کاربردهای عملی مدیریت ایفا میکنند، اما کیفیت و اثربخشی آنها به فرآیند نمونهگیری دقیق و جامع از منابع بستگی دارد. بسیاری از مطالعات مدیریتی منتشرشده نتوانستهاند استانداردهای لازم را رعایت کنند که این امر ناشی از ضعف دستورالعملهای فعلی در زمینه نمونهگیری است. در پاسخ به این چالش، این مطالعه راهنمایی گامبهگام و جامع برای نمونهگیری منابع در مرورهای نظاممند و فراتحلیلها ارائه میدهد که بر اساس معتبرترین استانداردهای بینالمللی مانند راهنمای کوکران، چارچوب PRISMA و بیانیه TARCiS طراحی شده است. این راهنما در چهار مرحله تدوین شده و با ارائه توصیههای روششناختی کاربردی، شفافیت فرآیند نمونهگیری را افزایش میدهد. هدف آن ارتقای کیفیت مرورهای نظاممند در حوزه مدیریت است، اما قابلیت تعمیم به سایر رشتههای علوم اجتماعی نیز دارد.مرورهای نظاممند و فراتحلیلها نقش مهمی در توسعه نظریهها و کاربردهای عملی مدیریت ایفا میکنند، اما کیفیت و اثربخشی آنها به فرآیند نمونهگیری دقیق و جامع از منابع بستگی دارد. بسیاری از مطالعات مدیریتی منتشرشده نتوانستهاند استانداردهای لازم را رعایت کنند که این امر ناشی از ضعف دستورالعملهای فعلی در زمینه نمونهگیری است. در پاسخ به این چالش، این مطالعه راهنمایی گامبهگام و جامع برای نمونهگیری منابع در مرورهای نظاممند و فراتحلیلها ارائه میدهد که بر اساس معتبرترین استانداردهای بینالمللی مانند راهنمای کوکران، چارچوب PRISMA و بیانیه TARCiS طراحی شده است. این راهنما در چهار مرحله تدوین شده و با ارائه توصیههای روششناختی کاربردی، شفافیت فرآیند نمونهگیری را افزایش میدهد. هدف آن ارتقای کیفیت مرورهای نظاممند در حوزه مدیریت است، اما قابلیت تعمیم به سایر رشتههای علوم اجتماعی نیز دارد.https://stpl.ristip.sharif.ir/article_23916_9276f731e949b123369fd45e16b753d1.pdf