دانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری) ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف سیاست نامه علم و فناوری 2476-7220 07 4 2018 01 21 Collaborative Foresight: An Effective Governance of University Policy Making آینده نگاری مشارکتی؛ راهبردی اثربخش در سیاستگذاری های نهاد دانشگاه 17 24 20670 FA اکرم طالبی دانشجوی دکتری مدیریت آموزش عالی دانشگاه علامه طباطبائی محمدعلی نعمتی دانشیار دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2018 04 15 The purpose of the present study is to investigate the position of collaborative foresight strategy in policy making procedure of universities. This is a qualitative research carried out through content analysis. Rapid and increasing changes in science and technology, at the very sophisticated conditions of the present age, may require smart universities that not only know how to face the aforementioned changes, but also are capable of drawing the desired world through future scientific architecture .Indeed, today, university leaders may identify ecosystem changes prior to system involvement and inefficiency, and seek for proper perspectives and considered policies by designing stakeholder network and employing collaborative foresight strategy for policy making. Collaborative policy making may lead to identification of strengths, weaknesses, threats, and opportunities the university may encounter and enjoy for mission completion or more thoughtful<br />decision making. Due to stakeholders’ collaboration, the adopted policies are applicable leading university system toward ensured quality. هدف از این پژوهش بررسی جایگاه راهبرد آینده نگاری مشارکتی در فرایند سیاست گذاری های نهاد دانشگاه است که به روش کیفی و از راه تحلیل محتوا انجام شده است. شرایط بسیار پیچیدۀ عصر حاضر و تغییرات پرشتاب و فزایندۀ علم و فناوری، دانشگاه هایی هوشمند و پویا را می طلبد که نه فقط شیوۀ مواجهه با این تغییرات را بدانند، بلکه با معماری علمی آینده، جهان مطلوبِ خود را ترسیم کنند. درحقیقت، رهبران بسیاری از دانشگاه ها پیش از آنکه در تغییرات زیست بوم خود حل و موجب ناکارآمدی سیستم شوند، آن ها را شناخته و با تشکیل شبکه ای از ذی نفعان و به کارگیری راهبرد آینده نگاری در سیاست گذاری های این نهاد، به تدوین چشم انداز مناسب و سیاست های مدنظر آن همت گماشته اند. تدوین سیاست به شیوۀ مشارکتی موجب شناسایی نقاط قوت و ضعف و تهدید و فرصت هایی شده است که دانشگاه با آن ها مواجه بوده و برای دستیابی به رسالت خویش از آن ها بهره برده یا با تأمل و دقت بیشتری تصمیم گیری کرده است. سیاست گذاری های اعمال شده در این شبکه به علت مشارکت ذی نفعان در اتخاذ آن ها قابلیت اجرایی دارد و سیستم دانشگاه را به سمت تضمین کیفیت هدایت می کند. https://stpl.ristip.sharif.ir/article_20670_e79bbf378e8a78ce5d47df867f908e0e.pdf