دانشگاه صنعتی شریف (پژوهشکده سیاستگذاری) ناشر: پژوهشکده سیاستگذاری دانشگاه صنعتی شریف سیاست نامه علم و فناوری 2476-7220 07 3 2017 10 23 Connecting demand and supply: The role of intermediation in public procurement of innovation برقراری پیوند میان عرضه و تقاضا: نقش میانجیگری در تأمین دولتی نوآوری 85 104 20445 FA رضا خان احمدلو دانشجوی دکتری مدیریت تکنولوژی دانشگاه تهران ابوالفضل سپهری عضو هیئت علمی دانشگاه خاتم الانبیاء (ص) Journal Article 2017 11 30 Intermediation in innovation serves to establish or improve the link between different actors with complementary skill sets or interests in order to support the generation and diffusion of innovation. This article conceptualises and analyses intermediation between supply and demand using the example of public procurement of innovation. It defines specific intermediation needs and functions in different procurement situations and outlines the pre-condition for effective intermediation. The paper combines and <br />contributes to the growing literature on innovation intermediation and public procurement to innovation.<br />In order to develop the conceptualisation of intermediation in the process of demanding innovation, it builds on the existing, rather rudimentary conceptualisation of intermediation in the innovation and management literature. It presents an in-depth analysis of two very different procurement processes in two cases in a complex public sector setting, the English NHS, case of a public buying organisation triggering the generation of an innovation, and another in which an organisation sought to respond to an innovation offered in the marketplace. In both cases, the solution bought necessitated strong adaptation processes with considerable<br />learning costs within the buying organisation. میانجیگری در نوآوری، به منظور برقراری ارتباط میان بازیگران گوناگون با مجموعه مهارت ها یا علائق مکمل، با هدف حمایت از برقراری و گسترش نوآوری به کار می رود. این مقاله به تشریح و تحلیل مفهوم میانجیگری میان عرضه و تقاضا، با ارائۀ مثال هایی از تأمین دولتی نوآوری می پردازد. در مقالۀ مزبور نیازها و کارکردهایی خاص از میانجیگری در شرایط گوناگون تأمین، تعریف و پیش شرط های میانجیگری مفید و مؤثر تبیین شده است. این مقاله به ادبیات درحال رشد پیرامون میانجیگری نوآوری و تأمین دولتی نوآوری کمک می کند. در مقالۀ حاضر، تقاضای نوآوری و نیز مفهوم نوآوری به شکلی گسترده در نظر گرفته شده است؛ چنان که آن را به منزلۀ هر محصول، خدمت یا فرایندی تعریف میکند که برای سازمان به خدمت گیرنده بدیع باشد. در مقالۀ پیشِ رو به منظور بیان مفهوم میانجیگری در فرایند نوآوری، مفهوم نسبتاً ابتدایی میانجیگری، که درحال حاضر در نوآوری و ادبیات مدیریت استفاده می شود، توسعه داده شده است. در این مقاله تحلیلی عمیق از دو فرایند بسیار متفاوت تأمین، در فضای پیچیدۀ بخش دولتی، ارائه شده است. یکی از این موارد، مربوط به بخش خدمات ملی بهداشت انگلیس است که سازمان دولتی متقاضی، آغازگر فرایند نوآوری است و دیگری درمورد سازمانی است که در جست وجوی پاسخ به نوآوری ارائه شده در بازار است. راه حل های اتخاذشده در هر دو مورد، سازمان به کارگیرنده را وادار به فرایندهای انطباقی شدید با هزینه های درخور توجه یادگیری کرده است. مطالب این مقاله تشریح می کند که چگونه میانجیگری هوشمندانه و مناسب، برخی از شکست های شناخته شده رویه ای و قابلیتی در فرایند تأمین دولتی نوآوری را از پیشِ روی سازمان ها برمیدارد. از منظر کاربردهای سیاستی، مقالۀ مزبور مدعی تلاش فراوان در بنا نهادن نظام میانجیگری مؤثر و کارا میان سیستم های تأمین است تا این میانجیگری از سازمان ها به منظور تأمین منسجم حمایت کند و برپایۀ آن، ظرفیت لازم برای به کارگیری هوشمندانه تر دولت خلق می شود. درعین حالی که به علت وجود خلأ در ادبیات تأمین دولتی نوآوری به مسئلۀ میانجیگری پرداخته می شود، در مقالۀ حاضر به میانجیگری میان عرضه و تقاضا به شکلی کلی تر توجه شده است. https://stpl.ristip.sharif.ir/article_20445_16c3a58aace14cf2e48c574798d7f962.pdf